Niezależna Gazeta Obywatelska

Spotkało mnie wielkie szczęście w ostrym stanie ujawnionej kilka tygodni temu ciężkiej choroby, do tego wielonarządowej, że trafiłem w ręce znakomitego specjalisty, który w trybie natychmiastowym (ratującym życie!) cały swój talent, finezję chirurgiczną i doświadczenie lekarskie ofiarował mi z bezgranicznym zaangażowaniem. 

Opieka pooperacyjna w warunkach powikłań (ciągle wtedy zagrażających życiu!) przebiegała na poziomie, jakiego życzyłby sobie każdy pacjent szpitalny, złożony niemocą. Profesjonalizm, przesycony troskliwością całego zespołu medycznego – lekarzy i pielęgniarek oraz personelu pomocniczego – Oddziału Chirurgii Krapkowieckiego Centrum Zdrowia, może być wzorem do naśladowania. Atmosfera w tym szpitalu ma ludzkie oblicze i zasługuje na wdzięczność, którą tylko serce może wyrazić. 

W dniu wczorajszym, po gruntownym badaniu kontrolnym, mój ulubiony chirurg (z którym od pierwszych chwil znajomości dane mi było się zaprzyjaźnić!) przyznał mi status rekonwalescenta i… z uśmiechem oraz cudownym poczuciem humoru życzył mi powrotu kondycji. Moja wdzięczność temu wspaniałemu Lekarzowi – pasjonatowi swego powołania, nie ma skali(!).

Wyszedłem z otchłani i wracam do życia – mam nadzieję aktywnego, jak zawsze dotąd. Przez cały dolegliwie ciągnący się czas, w którym nadzieja umykała przede mną, byłem spokojny, a w najtrudniejszych momentach zdobywałem się na westchnienie: Twoja wola niech się dzieje, Boże Wszechmogący… Czułem wtedy, że jest Ktoś ze mną i być może Pan Czasu zachował mnie, bym kochał Go jeszcze mocniej, służąc nadal i do końca ludziom. 

Tak więc wdzięczny Stwórcy podejmuję to wezwanie i komunikuję wszystkim Państwu zainteresowanym, że w dniu 18 marca 2026 roku planuję odbyć zaległe spotkanie w ramach inspiracyjnych rozmów Emila Tańczaka z jego Gośćmi, pod #WciążChceMiSięChcieć, które w lutym bieżącego roku nie mogło się odbyć. Godzina, temat i zaproszeni Goście-Prelegenci pozostają bez zmian. 

Wszystkim Przyjaciołom, Znajomym i tym z Państwa, którzy tylko słyszeli o Tańczaku, a w szturmie modlitewnym Nieba w mojej intencji trwali nieustannie przy mnie w żarliwej łączności z Bogiem Wszechmogącym, dziękuję całym sobą. Z równą wdzięcznością kieruję te słowa do wszystkich moich Przyjaciół, którzy wierzący nie są, a wspierali mnie duchowo całą mocą swoich sił. Liczne grono wspaniałych Osób, którzy Emilowi dobrze życzą przygarniam do serca oburącz – wszystkich Was Kochani pospołu i każdego z osobna.

Szczęśliwy i wdzięczny

Emil Tańczak

Opole, 5 marca 2026 rok.

(który pragnie być wśród Was – Drodzy Państwo)