Nagroda Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za najlepszy artykuł
Pierwszy sejm dwuizbowy zwołano 18 stycznia 1493 w Piotrkowie [Trybunalskim]. 
Sejm zwołał król Jan Olbracht, na którym wyłoniła się izba poselska – osobna izba sejmowa, będąca reprezentacją szlachty wybraną na sejmikach ziemskich. W okresie Rzeczypospolitej szlacheckiej Sejm był przedstawicielem wyłącznie stanu szlacheckiego. Był on jednym z najważniejszych przywilejów szlacheckich. Data ta przyjmowana jest jako początek polskiego parlamentaryzmu.
W kompetencjach Sejmu leżała: obrona praw i przywilejów, przestrzeganie prawa pospolitego, uchwalanie podatków i konstytucji, decyzje o wojnie, pokoju, liczebności wojska, wydatków i dochodów państwa, o wysłaniu poselstw, a także wetowanie decyzji króla, gdy zajdzie taka potrzeba. W dobie wolnych elekcji sejm zbierał się także trzykrotnie w czasie każdego bezkrólewia, by wybrać nowego króla. Kolejne sejmy nosiły nazwy: konwokacyjnego (na którym interrex, którym zawsze był prymas Polski, wyznaczał termin następnego sejmu, zaś szlachta zawiązywała się w konfederację dla wyboru króla i strzeżenia porządku w państwie w okresie bezkrólewia), elekcyjnego (na którym dokonywano wyboru króla) oraz koronacyjnego (na którym koronowano króla).
Oprac. TK
Dokładnie jest odwrotnie. To takie grupy jak RAŚ czy SONŚ rozbijają i oslabiają rozgrabione i zdegenerowane przez „elyty” III RP społeczeństwo polskie, a zachowanie tych grup nosi wszelkie cechy dywersji i separatyzmu dalekiego od poczucia solidarności z resztą Narodu.
Można jeszcze dodać, że dopelniają one kliniczny obraz patologii społecznej i niedość tego, podobnie jak „elyty” III RP dopuszczają się zdrady narodowej.
Przepraszam, ale nie wiem, jakim sposobem powyzsza polemika dotycząca tematu pikiety w sprawie rejestracji „narodowości śląskiej” znalazła się pod kartka z kalendarza.