Robienie na papier

Zastępca Naczelnego

Jerzy Bukowski/YT

Dziennikarski żargon (często zwany slangiem) jest specyficzny i nie zawsze właściwie rozumiany przez osoby spoza środowiska żurnalistów. Oto jeden z przykładów.

W przerwie między ostatnimi wykładami przed wybuchem pandemii koronawirusa stałem ze studentami na korytarzu, kiedy zadzwoniła do mnie dziennikarka jednej z krakowskich gazet z prośbą o komentarz w jakiejś sprawie. Na koniec krótkiej rozmowy postanowiłem dowiedzieć się, czy artykuł będzie opublikowany tylko w wydaniu internetowym, czy także w drukowanym. Zapytałem więc używając dobrze znanego nam obojgu żargonu:

A pani to robi na papier?”

Trzeba było widzieć miny stojących w pobliżu studentów! Roześmiałem się i wytłumaczyłem im, o co mi chodziło w tym pytaniu.

Sprawa miała dalszy ciąg w związku z koniecznością zdalnego zdawania egzaminów w trwającej właśnie sesji. Odbierając ode mnie materiały dydaktyczne starościna jednej z grup spytała:

Panie doktorze, mamy to zrobić także na papierze, czy wystarczy przesłać mailem?”

Po czym przypomniała mi wydarzenie sprzed trzech miesięcy, którego była świadkiem dodając, że mocno zapadło ono w pamięć wielu słyszących mój telefoniczny wywiad osób z radością używających teraz owego slangowego określenia, zwłaszcza w rozmowach z nie znającymi go koleżankami oraz kolegami i z rozbawieniem obserwujących ich reakcje.

 

Jerzy Bukowski*

 

*Filozof, autor „Zarysu filozofii spotkania”, piłsudczyk, harcerz, publicysta, rzecznik Porozumienia Organizacji Kombatanckich i Niepodległościowych w Krakowie, przewodniczący Komitetu Opieki nad Kopcem Józefa Piłsudskiego w Krakowie, były reprezentant prasowy śp. pułkownika Ryszarda Kuklińskiego w Kraju

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.